Prapaskenat e 28 Nëntorit 1912: Çfarë ndodhi vërtet në Vlorë dhe lojërat e fshehta të Fuqive të Mëdha
28 Nëntori 1912 njihet nga çdo shqiptar si dita e ngritjes së flamurit në Vlorë dhe shpalljes së Pavarësisë. Por pas asaj fotografie ikonike të Ismail Qemalit në ballkon fshihet një histori e mbushur me rreziqe vdekjeprurëse, intriga diplomatike dhe një garë kundër kohës për të shpëtuar kombin nga zhdukja totale.
Ja çfarë nuk tregohet shpesh në librat e historisë për ato ditë vendimtare.
1. Gara kundër kohës: Shqipëria po copëtohej
Në vjeshtën e vitit 1912, Lufta e Parë Ballkanike kishte shpërthyer dhe ushtritë e fqinjëve (Serbia, Mali i Zi dhe Greqia) po përparonin me shpejtësi në tokat shqiptare. Qëllimi ishte i qartë: ndarja e territoreve shqiptare mes tyre përpara se Evropa të reagonte.
Ismail Qemali e kuptoi se nuk kishte më kohë për të pritur. Nëse shqiptarët nuk do ta shpallnin vetë pavarësinë, nuk do të kishte më asnjë shtet për të mbrojtur në tryezat e diplomacisë.
2. Udhëtimi i rrezikshëm drejt Vlorës
Rruga e Ismail Qemalit dhe delegatëve të tjerë nga Vjena drejt Shqipërisë ishte një mision i vërtetë mbijetese. Portet detare bllokoheshin nga flota greke, ndërsa rrugët tokësore ishin të mbushura me ushtri armike.
Kur delegatët mbërritën në Durrës, u përballën me presionin e autoriteteve osmane që donin t'i ndalonin. U desh një marshim i fshehtë dhe i vështirë përmes kënetave të Myzeqesë, nën shi dhe rrezik të vazhdueshëm, që burrat e kombit të arrinin në Vlorë – qyteti i vetëm i lirë që ende nuk ishte pushtuar.
3. Misteri i Flamurit që u ngrit në Vlorë
Një detaj që shpesh ngjall kuriozitet është vetë flamuri i ngritur më 28 Nëntor. Për shkak të rrethanave të jashtëzakonshme, delegatët nuk kishin arritur të sillnin flamurin e porositur nga jashtë.
Ishte Marigo Posio ajo që qepi flamurin kuq e zi me shqiponjën dykrenare, bazuar në modelin e sjellë nga Spiridon Ilo, duke lidhur kështu simbolikisht epokën e lavdishme të Gjergj Kastriotit Skënderbeut me lindjen e shtetit modern shqiptar.
4. Lojërat e Fuqive të Mëdha në prapaskenë
Shpallja e Pavarësisë nuk mjaftonte; ajo duhej njohur nga bota. Ndërsa në Vlorë festohej, në Londër dhe Vjenë luhej fati i kufijve tanë:
Austro-Hungaria dhe Italia mbështetën krijimin e një shteti shqiptar, jo thjesht nga simpatia, por sepse nuk donin që Serbia dhe Rusia të dilnin në detin Adriatik.
Rusia dhe Franca mbështesnin hapur kërkesat territoriale të Serbisë dhe Greqisë.
Ky përplasje interesash gjeopolitike bëri që Shqipëria të shpëtonte si shtet, por me një çmim të rëndë: më shumë se gjysma e tokave dhe popullsisë shqiptare mbeti jashtë kufijve të vitit 1913.
Përfundim: Mësimi për të sotmen
28 Nëntori nuk ishte një dhuratë, por një akt guximi i jashtëzakonshëm i një grupi patriotësh që sfiduan perandori dhe ushtri kur gjithçka dukej e humbur.
Lexo gjithashtu në blogun tonë:
Kthimi i Skënderbeut në Krujë: Momenti që ndryshoi historinë tonë përgjithmonë Pse Skënderbeu është i lidhur me Flamurin? Historia e Shqiponjës Dykrenare
💬 Si e festoni ju 28 Nëntorin në vendlindje apo në diasporë? Cila figurë historike e Pavarësisë mendoni se vlerësohet më pak se ç'e meriton? Na shkruani në komente!

Commenti
Posta un commento
Mirëpresim mendimin tuaj! Ju lutemi të jeni konstruktivë dhe të respektoni bashkëbiseduesit. Komentet tuaja ndihmojnë në pasurimin e debatit mbi historinë dhe politikën.